تأثیر تیمار دو مرحله‌ای پلاسمای فرکانس پایین همراه با هیدروکسی‌اتیل متاکریلات بر چسبندگی باکتری‌ها بر روی شانت سیلیکونی مایع مغزی نخاعی

چکیده

انحراف مایع مغزی نخاعی (CSF) با استفاده از شانت سیلیکونی رایج‌ترین درمان هیدروسفالی است، اما این وسیله به‌دلیل ماهیت زیست‌پلیمر آب‌گریز خود، موجب چسبندگی و کلونیزاسیون باکتری‌ها می‌شود. اصلاح سطح توسط تابش پلاسما یکی از بهترین روش‌ها برای پیشگیری از عفونت شانت از طریق افزایش آب‌دوستی سطح است. این مطالعه تأثیر تیمار دو مرحله‌ای پلاسما با فرکانس پایین بر گرافت‌کردن 2-هیدروکسی‌اتیل متاکریلات (HEMA) روی شانت‌های سیلیکونی را ارزیابی کرد. در مرحله نخست، نمونه‌ها با پلاسمای آرگون/اکسیژن تابش داده شدند تا سطح فعال شود و سپس در محلول HEMA غوطه‌ور شدند. در ادامه، کوپلیمریزاسیون پلاسما با آرگون روی سه گروه (A، B و C) به‌ترتیب به مدت ۵، ۱۰ و ۱۵ دقیقه انجام شد. زاویه تماس سطح (θ) پس از ۲۴ ساعت طی یک فرآیند برگشت‌پذیر افزایش یافت و تا ۱۶۸ ساعت تقریباً ثابت ماند. کاتترهای گروه A به‌دلیل اچ شدن سطح سیلیکون طی ۵ دقیقه تابش، بیشترین زبری و آب‌گریزی را نشان دادند. نتایج AFM و اندازه‌گیری θ در گروه C مشابه گروه کنترل بود، زیرا تابش ۱۵ دقیقه‌ای باعث تخریب و اچ مجدد سطح گرافت‌شده با HEMA شده بود. کاتترهای گروه B به‌دلیل شرایط بهینه گرافت PHEMA، بیشترین آب‌دوستی و صاف‌ترین سطح را داشتند. تصاویر مورفولوژی و شمارش کلونی نشان داد که اندازه کلونی‌ها و میزان چسبندگی باکتری‌ها در سطح گروه B به‌طور قابل توجهی کمتر بود. این پژوهش نشان می‌دهد که تیمار دو مرحله‌ای پلاسما با فرکانس پایین می‌تواند به‌طور مؤثری میزان عفونت شانت سیلیکونی را کاهش دهد.