مروری بر لزوم برند و برندسازی برای سازمان و اجزای تشکیل دهنده آن

چکیده

در عصر کنونی، برند و برندسازی به عنوان یکی از مهم‌ترین دارایی‌های نامشهود سازمان‌ها محسوب می‌شود که نقش تعیین‌کننده‌ای در موفقیت، بقا و رقابت‌پذیری آن‌ها ایفا می‌کند. هدف از انجام این پژوهش، ارائه مروری جامع بر لزوم برند و برندسازی برای سازمان و شناسایی اجزای تشکیل‌دهنده آن است. این پژوهش در قالب یک مطالعه مرور نظام‌مند در سال 1404 انجام شده است. جمع‌آوری داده‌ها از طریق مطالعات گسترده کتابخانه‌ای و جستجوی جامع در پایگاه‌های اطلاعاتی معتبر داخلی (نورمگز، SID، Magiran)  و بین‌المللی(Google Scholar، Scopus)، (Web of Science صورت گرفته است. جامعه آماری شامل تمامی مقالات علمی-پژوهشی، پایان‌نامه‌ها و کتب مرتبط با موضوع در بازه زمانی 1392 تا 1404 بوده و از میان 85 منبع شناسایی شده، 25 منبع با بیشترین ارتباط موضوعی انتخاب و مورد تحلیل عمیق قرار گرفتند. تایج نشان می‌دهد که فرآیند برندسازی موثر مستلزم طی کردن سه مرحله اساسی است: ایجاد جایگاه در بازار، معرفی جایگاه برند به مشتریان و خلق و حفظ تصویر برند. سازمان‌ها می‌توانند از پنج مبنای اصلی برای ایجاد جایگاه خود استفاده کنند: جایگاه‌سازی بر اساس نوع محصول، تصویر، ویژگی‌های منحصربه‌فرد، مزیت‌های خاص و نوع مصرف‌کنندگان هدف. مطالعات بررسی شده نشان می‌دهد که برندسازی موفق نیازمند رویکردی چندبعدی، جامع و هولیستیک است که شامل جنبه‌های عاطفی، شناختی، رفتاری، تجربی، اجتماعی و فرهنگی باشد. در عصر اقتصاد دانش‌محور، دارایی‌های نامشهود حدود 80 درصد از دارایی‌های شرکت‌های بزرگ جهان را تشکیل می‌دهند که اهمیت فوق‌العاده برند را نشان می‌دهد. پیش‌بینی‌های سال 2025 حاکی از آن است که برندها به طور فزاینده‌ای از فناوری‌های پیشرفته نظیر هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و تحلیل داده‌ها برای شخصی‌سازی تجربه مشتری استفاده خواهند کرد. برندسازی باید به عنوان یکی از اصلی‌ترین اولویت‌های استراتژیک در برنامه‌ریزی‌های بلندمدت سازمان‌ها قرار گیرد و با رویکردی علمی، جامع و نظام‌مند مورد توجه جدی قرار گیرد.